Met de Picnic app op m’n iPhone en m’n iPad in mijn tas, pakte ik vanaf Amsterdam cs de boot naar de NDSM-Werf om me onder te dompelen in drie dagen Urban futures. Samen met zo’n 5000 anderen hoorde ik over Songdo, PlanIt Valley, Utopia, The City of the Sun, Frank Lloyd Wright, Le Corbusier, open data, social media, greenwashing en geotagging. En over slacktivism. Slacktivism? Nooit van gehoord. Iets met online activisme en social media en TNO die daar onderzoek naar doet. Daar wilde ik als social media addict natuurlijk meer over weten. Op dag 2 van Picnic11 hoorde ik alle in & outs over the lazy man’s protest. Een kort verslag.

Slacktivism in concreto
David Langley van TNO trapte de workshop af met de case van Kitkat van Nestlé.

Het filmpje werd meer dan 100.000 keer bekeken en de druk op Nestlé werd zo groot dat zij heeft besloten vanaf 2015 alleen nog eco-vriendelijke palmolie te gebruiken in haar producten.

De Groene Sinterklaas campagne van Oxfam NOVIB in 2009 is een ander voorbeeld van slacktivism met grote gevolgen. In dit geval is een Hyvespagina zo succesvol ingezet dat er vanaf 2012 alleen nog Fairtrade chocoladeletters verkrijgbaar zullen zijn.

Voorbeelden van Pampers, United breaks guitars, Sahar die niet terughoefde naar Afghanistan en Avaaz onderstreepten de kracht van dergelijke campagnes.

Eerste hulp bij slacktivism
Langley presenteerde al wat eerste resultaten van TNO’s onderzoek naar de effecten van slacktivism:

1. Het maakt niet uit hoe je als bedrijf reageert, er is sowieso schade aangebracht aan je imago als je onderwerp bent van een slacktivism campagne.
2. Het slechtste wat je kunt doen als bedrijf, is een dergelijke aanvallende campagne negeren.
3. Als je als bedrijf de tegenaanval inzet, zal dat de aankoop intentie bij je doelgroep verlagen.
4. In sommige gevallen leidt de reputatie van het bedrijf minder schade als het bedrijf in gesprek gaat met de attacker (de aanvallende partij) in plaats van meteen toe te geven aan hun eisen.

Het recept voor succesvol slacktivism
Een experiment met verschillende stemronden onder de aanwezigen, compleet met stemknoppen en real time analyse gaven het volgende recept voor slacktivism campagnes:

1. Attacker
Zorg voor een grote naam als afzender van de campagne. Eenmansacties komen minder betrouwbaar over.

2. Emotion
Zorg voor een oproep waar emotie in zit. In de gekozen voorbeelden bleken uitroeptekens, hoofdletters en stevige taal goed te werken.

3. Social proof
Laat zien dat er al veel mensen de actie steunen. Want als er zo veel mensen achter staan, dan zijn mensen geneigd te denken: “dan zal het wel goed zijn”.

4. Concrete call to action
Wees duidelijk in wat je vraagt. En daarbij geldt ook: hoe laagdrempeliger hoe beter. Mensen vinden het nu eenmaal makkelijker om een LIKE- button te klikken dan om naar de Dam te komen met een spandoek.

Geen hogere wiskunde, maar toch een heel bruikbaar rijtje, zo bleek toen we in groepjes een campagne moesten bedenken. Er kwamen vier acties uit die relatief eenvoudig uitvoerbaar bleken en door de aanwezigen sympathiek werden gevonden.

Slacktivism = fun
Ik wil er nog een vijfde punt aan toevoegen en dat is de funfactor.  Het is namelijk leuk om grote organisaties die iets op hun kerfstok hebben, dwars te zitten. Samen als nietige consumenten strijden tegen de grote jongens. Bovendien, bijna iedereen wil goed doen en helpen aan een betere wereld zeker als het weinig van je vraagt en fun is. Dus hoe grappiger, sympathieker of brutaler de campagne, hoe groter de kans op succes. Als je als lazy surfer daar op een eenvoudige manier een bijdrage aan kunt leveren, dan doe je dat graag.

Dus weg met de ouderwetse barricaden. De fik in je spandoek en laat je ratel maar thuis. Gewoon lekker lui vanachter je laptopje kun je ook het verschil maken. En dan hoef je het niet eens zo graag te willen. Dankzij de kracht van de massa gebeurt het.

Hee, @popthecampaign, super veel dank voor deze mooie prijs. Het waren onvergetelijke, inspirerende en heerlijk dagen.

Deze blog is ook verschenen op Pop The Campaign.